عدالت
عدالت بي علــــــي معني ندارد انيـــــس و مونس و مأوا ندارد
زعدلش هر چه گويي صفحه باز است به ميـــــدان عدالت يكّه تاز است
عدالت چيــــست دل بر حق سپردن ز ناپاكـــــي حقيقت را ستردن
ز عدل هر نابجايــــــي جا بگيرد ضعيف و پا شكسته پا بگيـــــرد
عدالت رمز روح لا فـتــي بود علمدار نبـــــي مصطفي بود
عدالت شمع بيت المال خاموش گرفتن بســـتر مرگ را در آغوش
عدالت آتش دست عقــيل است كه عدل ناب مولــي را دليل است
عدالت دود مطبخ هاي خاموش عروج طفل بـــي كس را فرا دوش
عدالت ناله هاي عمق چاه است كبودي ديــدن و افغان و آه است
عدالت ضربه را يك ضربه گفتن به دستان خلافت وصله سفتن
عدالت ضربه بر عمر وجود است عدلــت ضربه بر فرق سجود است
عدالت هر چه باشد بي علي نيست كه هر كس با علي شد بي ولي نيست
داود(غريب
پيامبر اعظم (ص)
امسال كـه صحرا شده پر از گـل وآغاز بهار است
صـد دستـه سوسن همه تقـديم گُلِ روي نگار است
با نام محمد (ص) چو شد اين سال مُزيّن همه گفتند
تدبيــر عـلي گونـه آن رهبر بـا فرّو وقـار است
امسال بـه بـاغِ دلِ ملـت همـه روئيد گـل مهـر
زآنسان كه همه خفت وخواري به سردشمن زار است
در سال پيمبر كـه عظيم است وبـزرگ است وتعالي
با لطف خداوند ببين خصـم زبـون فكر فرار است !
چـون ميهن مـا تـا به ابـد پايگه آل رسول اسـت
با خصم پر از خدعه ونيرنگ مرا چون سر وكار است ؟
درفصل گل وسبزه وريحان كه جهان پر زشكوفه است
با نـام محمد (ص) همه كشور مـا غـرق شرار است
بايـد كه بـه شكرانه ايـن نعمت يـزدان بسرائيـم
صدها غزل وحدت ازآن جام كـه در خدمت يار است
ديگر مگو اي« مهدي» تنها، سخن از باده كـه امسال
پيمانـهِ دل پـر زشـراب و ميِ جـوشانِ نگـار است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شعر از مهدي اشراقي به مناسبت سال پيامبراعظم صلوات الله وسلامه عليه ـ بهار 85